ଆମ ଗାଁ ବରଗଛ

ଲେଖା : ଉମାକାନ୍ତ ବେହେରା

ଗାଁ ମୁଣ୍ଡେ ଅଛି ଗୋଠ
ଗାଈ ଗୋରୁଙ୍କର ହାଟ
କଅଁଳା ବାଛୁରୀ ନାଟ
ଗାଈଆଳ ହାତେ ଛାଟ
କେଉଁକାଳୁ ଅଛି ବୁଢା ବରଗଛ
କେତେକ କହନ୍ତି ବଟ l

ଗଛର ବୟସ ନେଇ
କାହାରିକୁ ଜଣା ନାହିଁ
ବାପାଙ୍କୁ ପଚାର କାହିଁ
ଜେଜେ କଲେ ନାଇନାଇଁ
ବୟସ କଅଣ ଜାଣିବା ଜରୁରୀ
ସାଥିଟିଏ ଆମ ପାଇଁ l

କଟିଛି ମୋ ପିଲାଦିନ
ପାଠରେ ନଦେଇ ମନ
ସାଙ୍ଗ ହୋଇ କେତେ ଜଣ
ଡାଳକୁ କରି ଝୁଲଣ
ତଳକୁ ଡ଼େଇଁକି ଆନନ୍ଦ ନେଇଚୁ
ଗଛଟା ଲାଗେ ଜୀଵନ l

ଖରାବେଳେ ଦେଖି ଛାଇ
ଥକା ମେଣ୍ଟେଇବା ପାଇଁ
ଅଟକି ଯାଏ ବାଟୋଇ
ବସୁ ବସୁ ପଡେ ଶୋଇ
ବହଳ ପତର କଅଁଳ ଛାଇକୁ
ସୁଲୁ ସୁଲୁ ବାଆ ପାଇ l

ବରଷା ହେଲେ ଅକାଳେ
ମୋଟାମୋଟା ବାହୁ ତଳେ
ଘଡିଏ ଅଟକି ଗଲେ
ଭିଜିବାରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ
ଖରା ବରଷାର ସାଥୀ ଟିଏ ସିଏ
ଭାଗ୍ୟରେ ଥିଲେ ମିଳେ l

ପାକିଟିରେ ବାଟି ଧରି
ପାଟିରେ ଶୁଶୁରି ମାରି
ଖରାକୁ ଟିକେ ନଡରି
ଗଛମୂଳେ ପଡେ ହୁରି
ମାଆ ଙ୍କର ଗାଳି ବାପାଙ୍କର ବାଡ଼ି
ସବୁ ଦେହସୁଆ କରି l

କେତେ ଜାତି ଜାତି ପକ୍ଷୀ
ନିଜ ପାଇଁ ବସା ରଖି
ନାଲି ଫଳ ଚାଖି ଚାଖି
ଆପଦ ବିପଦ ଦେଖି
ଚଗଲା ମହନା ଅଠା କାଠି ମାରେ
କାଢି ଦେଉଁ ଦେଖି ଦେଖି l

ସେଇଗଛ ଏବେ ଅଛି
ଓହଳ ଝୁଲି ରହିଛି
ଗାଁ କୁ କିଏ ଆଉଚି
ସ୍ମୃତି ଯା ବଂଚି ରହିଛି
ସହରିଆ ମନ ଗାଁ ର ଜୀଵନ
ବାରି ହୋଇ ଯାଉଅଛି l