ଦୟା

ଲେଖା : ବିଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚୌଧୁରୀ

ବହୁତ ଦିନ ତଳର କଥା। ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ପାଖରେ ଛୋଟ ଗାଁଟିଏ ଥିଲା। ସେହି ଗାଁରେ ମୀନା ନାମର ଜଣେ ଦୟାଳୁ ଝିଅ ରହୁଥିଲା। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଦାନା ଦେଉଥିଲା ଏବଂ ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ପାଣି ଦେଉଥିଲା।
ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ମୀନା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ ହଠାତ୍ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଦେଖିଲା। ସେହି ଆଲୋକରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପରୀ ବାହାରିଲା। ପରୀ କହିଲା,